Terbeschikkingstelling (tbs)

Tbs is onder het publiek de meest bekende maatregel en onder verdachten de meest beruchte maatregel. De tbs kan worden opgelegd aan personen die ten tijde van het delict leden aan een gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke stoornis van de geestvermogens. De tbs kan in verschillende vormen worden opgelegd:

  • Tbs met bevel tot verpleging (gewone tbs of gemaximeerde tbs)
  • Tbs met voorwaarden

Vereisten aan de oplegging

Niet aan alle verdachten kan de maatregel tbs worden opgelegd. De vereisten:

  • Een gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke stoornis van de geestvermogens
  • Een misdrijf is gepleegd waarop meer dan vier jaren gevangenisstraf is gesteld of een delict (maar ook bedreiging en stalking)
  • Ter bescherming van de veiligheid van andere of de algemene veiligheid van personen en/of goederen

Medewerking aan een persoonlijkheidsonderzoek is niet vereist. De rechter moet de overtuiging hebben dat de verdachte ten tijde van het plegen van het delict de vereiste stoornis had. Een onderzoek kan de rechter die overtuiging geven. De (gedeeltelijke) ontoerekeningsvatbaarheid moet wel aantoonbaar zijn.

Vaak wordt tbs samen met een gevangenisstraf opgelegd. Allereerst zal twee derde van de straf moeten worden uitgezeten alvorens de terbeschikkinggestelde aan de tbs mag beginnen. Als niet direct een plaats in een tbs-kliniek beschikbaar is, wordt de terbeschikkinggestelde in een huis van bewaring geplaatst als passant.

Onderzoek en oplegging tbs

De verdachte waarvan wordt vermoed dat hij (deels) ontoerekeningsvatbaar is of was wordt onderzocht op psychiatrische ziektebeelden of persoonlijkheidsstoornissen. Verdachten kunnen niet verplicht worden tot medewerking. Echter, de onderzoekers kunnen ook gedurende de observatie conclusies trekken en deze aan de rechtbank overleggen. De weigering van medewerking aan een onderzoek is met andere woorden geen zekerheid dat de tbs niet wordt opgelegd.

Tbs met bevel tot verpleging
Dit is de reguliere tbs. De dader zal in een psychiatrische kliniek worden opgenomen teneinde behandeld te worden aan de stoornis die hij of zij heeft. Deze vorm van tbs kan worden opgesplitst in gemaximeerde tbs en gewone tbs. Bij de gemaximeerde tbs duurt de tbs maximaal vier jaar (twee + twee jaar verlenging). De gewone tbs is de bekende tbs die wordt opgelegd met twee jaar en die telkens kan worden verlengd door de rechter.

Tbs met voorwaarden
De tbs met voorwaarden is tbs die niet ten uitvoer wordt gelegd mits de veroordeelde zich houdt aan de voorwaarden die de rechter heeft opgelegd. De veroordeelde zal een verplichte behandeling ondergaan en/of mag geen alcohol of drugs gebruiken gedurende een bepaalde periode. Deze behandeling is vaak een poliklinische behandeling. Als de voorwaarden niet worden nagekomen kan de rechter de tbs omzetten naar tbs met het bevel tot verpleging.

Verlenging
Elke twee jaar wordt door de rechter bekeken of de tbs nog nodig is. De tbs-kliniek waar de terbeschikkinggestelde verblijft licht de rechtbank in. Het verloop van de behandeling zal worden besproken en de rechter zal bepalen of de tbs wordt verlengd. De verlenging kan met één of twee jaar worden opgelegd. In beginsel duurt een tbs behandeling zes jaren, maar in de praktijk blijkt dat deze wordt voortgezet zolang het recidivegevaar niet voldoende is verminderd.

Verlof

Maatregelen zijn niet ter bestraffing. Tbs ziet toe op herstel (behandeling) en herintreding van de veroordeling in de maatschappij. Verlof is daarom een belangrijk deel van de behandeling. Door verlof kan de veroordeelde wennen aan het leven buiten de kliniek en daar lering uit trekken. Verlof kan begeleid of onbegeleid. Ook is er het proefverlof, waarbij de terbeschikkinggestelde mag bewijzen dat hij of zij kan functioneren buiten de kliniek.

Longstay

Tijdens de tbs wordt de terbeschikkinggestelde behandeld. Als de behandeling niet slaagt, maar vrijlating niet gewenst is, kan de terbeschikkinggestelde in de longstay belanden. Dit is een afdeling waar men alle uitbehandelde terbeschikkinggestelden plaatst. Deze personen komen vermoedelijk nooit meer op vrije voeten, tenzij een nieuwe behandelmethode wel kans van slagen heeft. In veel gevallen is longstay dan ook levenslang.

De rol van een strafrechtadvocaat

Een strafrechtadvocaat is er voor verdachten om te zorgen dat zij een eerlijk proces krijgen. De maatschappij heeft hen vaak al veroordeeld, maar het is de rechter die formeel gaat over de bestraffing. In het belang van de cliënt, maar uiterst discreet en met de grootste zorgvuldigheid, zal een advocaat zoeken naar tegenbewijs, fouten in de opsporing of een strafmaatverweer voeren. Als het in uw belang is zal de advocaat er alles aan doen om te zorgen dat de tbs-maatregel niet wordt opgelegd.

Bel kosteloos en vrijblijvend
088 629 00 55(lokaal tarief)
Mail direct uw vraag

Verkrachting Aanranding Kinderporno Valse aangifte Slachtoffers Verkrachting in huwelijk Grooming DNA in strafzaken Kindersekstoerisme tbs Pro deo Ontucht Schennispleging Seks met dieren Werkwijze Hoofdstraffen Maatregelen Kinderporno en ICT